H MONH KAI AΛΗΘΙΝΗ ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!

Η ΡΩΜΑΙΪΚΗ/ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΜΑΣ! Η ΡΩΜΑΝΙΑ ΜΑΣ!

MAKE HELLAS, HELLENIC EMPIRE AGAIN!!!

ΕΓΓΥΣ ΓΑΡ ΕΣΤΙΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΔΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΝΙΑΣ ΜΑΣ.

ΤΗΕ «LIBERATΙΟΝ DAY» ΟF ΤΗΕ CONSTANTINOPLE,  OUR HELLENIC EMPIRE’S (TΗΣ ΡΩΜΑΝΙΑΣ ΜΑΣ) CAPITAL AND WORLDWIDE TOWNS’ QUEEN, IS IN SIGHT.

ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ ΣΑΛΠΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΑΛΑΖΟΥΝ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ, ΚΡΑΔΑΙΝΟΝΤΕΣ ΤΙΣ ΚΛΕΙΔΕΣ ΤΟΥΣ!!!

THE ENEMIES OF HUMANITY BLARE AND VOCIFERATE ΙΝFRONT OF HELL’S GATES, BRANDISHING THEIR KEYS!!!

 «καὶ σύ, Δανιήλ, ἔμφραξον τοὺς λόγους καὶ σφράγισον τὸ βιβλίον ἕως καιροῦ συντελείας, ἕως διδαχθῶσι πολλοὶ καὶ πληθυνθῇ ἡ γνῶσις.(ΔΑΝΙΗΛ:12/4).

«..καὶ ἐγὼ ἤκουσα καὶ οὐ συνῆκα καὶ εἶπα· Κύριε, τί τὰ ἔσχατα τούτων; 9 καὶ εἶπε· δεῦρο Δανιήλ, ὅτι ἐμπεφραγμένοι καὶ ἐσφραγισμένοι οἱ λόγοι, ἕως καιροῦ πέρας..» .(ΔΑΝΙΗΛ:12/8-9).

TO ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΕΧΕΙ «ΒΙΒΛΙΚA ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ» ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΠΟΥ ΗΔΗ ΚΑΤΕΧΕΙ Ή ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ  ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ ;

U.S. Ambassador to Israel Mike Huckabee gave an interview in Jerusalem, Aug. 20, 2025. [By Associated Press02/22/2026 11:15 PM EST]

TEL AVIV, Israel — An uproar continued Sunday after the U.S. ambassador to Israel, Mike Huckabee, said Israel has a right to much of the Middle East, as more Arab and Muslim countries objected and the U.S. said his comments were taken out of context.

Huckabee spoke in an interview with conservative commentator Tucker Carlson that aired Friday. Carlson said that according to the Bible, the descendants of Abraham would receive land that today would include much of the Middle East, including parts of modern-day Jordan, Syria, Iraq and Lebanon. He quoted from Genesis Chapter 15 and asked Huckabee if Israel had a right to that land.

Huckabee responded: “It would be fine if they took it all.”

ΜΕΡΟΣ 1ον

1. Στην από   7 Αυγούστου 2025 τελευταία ανάρτησή μας, μεταξύ των άλλων :

α. Προειδοποιήσαμε εναγωνίως ότι ζούμε στην περίοδο του προοιμίου των εσχάτων Ημερών, αφού τα σημεία των καιρών το δείχνουν πεντακάθαρα. Η προληπτική επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ κατά του Ιράν στις 28-2-2026, αποτελεί την πρώτη επιβεβαίωση του τίτλου στην προαναφερθείσα τελευταία ανάρτησή μας.

β. Υπενθυμίσαμε, όπως επράξαμε πολλάκις στο διάστημα των δώδεκα ετών συνεχούς παρουσιάσεως των θεμάτων του ιστολογίου μας, την επιμελώς αποκρυπτομένη από το Εωσφορικό ΣΥΣΤΗΜΑ αληθινή ταυτότητα αλλά και τα διαχρονικά εγκλήματα των κατά χώρα ΚΑΪΝΙΤΩΝ ΤΑΛΜΟΥΔΙΣΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ [(JΕWS)/Israelians/ (Κ-Τ-Ι)/(C-Τ-J)], κατά της ανθρωπότητος.

γ. Τονίσαμε μεταξύ άλλων, επικαλούμενοι τα αμέτρητα αποδεικτικά στοιχεία που έχουμε καταχωρίσει κατά την ανάπτυξη της θεματολογίας μας (παρ. 1β), ότι οι σημερινοί (JΕWS)/ (Κ-Τ-Ι)/(C-Τ-J):

1/. Είναι αμετανόητοι πλαστογράφοι και σφετεριστές της Αληθείας για την Παλαιά Διαθήκης (των ονομάτων, της Ιστορίας, ‘ορων και ταυτότητος του Παλαιού λαού Ισραήλ και των πανάρχαιων κατοίκων της γης (Παλαιστινίων) [σημερινόν κράτος τους Ισραήλ, κ.α.]. Με άλλα λόγια, ισχυρίζονται ανιστορήτως, βλασφήμως και φαρισαϊκώς, ότι είναι οι βιολογικοί απόγονοι των  Εβραίων/Ισραηλιτών του Παλαιού λαού Ισραήλ.

2/. ΟΥΔΕΜΙΑ φυλετική ή θρησκευτική σχέση έχουν με τον ευλογημένον λαόν Ισραήλ της Παλαιάς Διαθήκης (Εβραίους ή Ισραηλίτες/ Hebrews or Israelites), οι οποίοι ελάτρευαν τον ΙΑΧΒΕ/ Άσαρκον Ιησούν Χριστόν. Εδώ και πολλούς αιώνες,  έχουν απορρίψει την Παλαιά Διαθήκη (όλες τις εκδόσεις κυρίως την μετάφραση των Ο΄), παραδεχόμενοι ότι  το «ιερόν» τους βιβλίον είναι το «Ταλμούδ»

3/. Είναι όντως οι Παγκόσμιοι Συνωμότες, κατ’εξακολούθηση βιαστές των λαών, διαφθορείς των κοινωνιών και εμπρηστές των Εθνών.

4/. Έχουν ως υπερτάτη πλανητική αρχή, το ΣΑΝΧΕΝΤΡΙΝ, τα μέλη του οποίου «επικοινωνούν με «υπερφυσικά όντα/δαιμόνια και δυνάμεις» που λειτουργούν στο παρασκήνιο», και συναποτελούν τον εντολοδόχον του «θεού» τους Εωσφόρον!!! 

2. Προσφάτως πληροφορηθήκαμε από έντυπα δημοσιεύματα και ηλεκτρονικά τοιαύτα ότι, ο πρέσβυς των ΗΠΑ στο Ισραήλ Mike Huckabee, σε δήλωσή του τον Αύγουστο 2025, απαντώντας σε σχετική αναφορά Ισραηλινού δημοσιογράφου στην Ιερουσαλήμ, στον οποίον έδιδε συνέντευξη, ποια είναι η άποψή του για τις εδαφικές διεκδικήσεις του Ισραήλ στην Μέση Ανατολή, όπως καταγράφονται στην «Ιουδαϊκή Βίβλο», απήντησε: Το Ισραήλ έχει το «Βιβλικό δικαίωμα» να καταλάβει την Ιορδανία, Συρία,  Ιράκ και τον Λίβανον» :

« Η κατάληψη όλων αυτών των εδαφών θα ήταν μία έξοχη ιδέα» “It would be fine if they took it all”.

α. Η απάντηση του Αμερικανού πρέσβη συνιστά μια από τις πιο επίσημες  αποδείξεις περί της αθεράπευτης παρανοίας, εωσφορικής αλαζονείας και ιμπεριαλιστικής φρενοβλάβειας που εκφράζονται από έναν επίσημον εκπρόσωπον της αυτοαποκαλούμενης Πλανηταρχικής Υπερδυνάνεως, των ΗΠΑ. 

β. Η αναφορά αμφοτέρων (πρεσβευτού και δημοσιογράφου) περί «βιβλικού δικαιώματος» του Ισραήλ για κατάκτηση κρατών και περιοχών που ανήκουν στην ευρύτερη περιοχή της σημερινής Μέσης Ανατολής, αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι Καϊνίτες Ιουδαίοι (JΕWS) είναι άθλιοι προπαγανδιστές, αμετανόητοι-αδίστακτοι και ανίεροι σφετεριστές της Παλαιάς Διαθήκης (όπως οι «Σκοπιανοί» σφετεριστές της ιστορίας, γης, ονόματος, εθνολογικής ταυτότητος της Ελληνικής Μακεδονίας μας),

γ. Απευθυνόμενοι προς όλους τους Καϊνίτες (JEWS) και λοιπούς Καϊνίζοντες, που…εμπνέονται από τα ίδια κατά φαντασίαν «βιβλικά δικαιώματα», με εκείνα του προμνησθέντος διδύμου, ερωτώμεν τα εξής:

1/. Σε ποία «Εβραϊκή Βίβλον» στηρίζετε αυτό το δικαίωμα;

2/. Ποίος ή ποίοι την συνέγραψαν και ποία-πότε έγινε η παλαιότερη έκδοσή της;

3/. Σε ποιο/ποιά κεφάλαιο/κεφάλαια αναφέρεται το υποτιθέμενο (δοθέν εκ Θεού της Π.Δ.), κατ’εσάς «βιβλικόν δικαίωμα», επί της ευρύτερης περιοχής, πέραν από την κατεχομένη σήμερον τοιαύτην (κράτος Ισραήλ), ποίοι είναι οι   «τίτλοι πλήρους κυριότητος» και ποιο είναι το όνομα και η ταυτότητα του «θεού» σας που σας τους παρεχώρησε ;

4/. Όταν αναφέρεσθε σε/στην «Βίβλο», εννοείτε:

α/. Την Εβραϊκή μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης ή νεώτερη συγγραφή στην Εβραϊκή γλώσσα, κάποιου άλλου βιβλίου/κάποιων άλλων κωδίκων το οποίον /τους οποίους εσείς ονομάσατε συλλήβδην «Βίβλον» ή

β/.Την Τανάκ (הַתָּנָ״ךְ), γνωστή και ως Μίκρα (מִקְרָא) στα εβραϊκά, που είναι η κανονική συλλογή εβραϊκών γραφών, περιλαμβάνουσα την Τορά (τα πέντε Βιβλία του Μωϋσή), τα Νεβιείμ (τα Βιβλία των Προφητών) και τα Κετουβείμ («Γραφές», έντεκα βιβλία), δηλαδή χωρίς τα «Απόκρυφα» και τα Δευτεροκανονικά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης (Πάντα ταύτα κατά τις δικές σας εκδοχές);

5/. Τέλος, μήπως χαρακτηρίζετε ως Βίβλον, το δικό σας θρησκευτικό Σύνταγμα που έχετε ονομάσει «ΤΑΛΜΟΥΔ»; Εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε θα πρέπει προηγουμένως να δώσετε στην δημοσιότητα τα κεφάλαια και χωρία που αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς σας και δίδουν απάντηση στα αναπάντητα μέχρι τώρα ερωτήματά μας, όπως επιβάλλει η εντιμότης και ευαισθησία κάθε αληθινού δημοκράτη  και ελευθέρου ανθρώπου.

6/. Παράλληλα καλείσθε να μας απαντήσετε και σε ένα άλλο ερώτημα:

Γιατί τηρείτε τηρείτε κρυφόν ως «επτασφράγιστον μυστικόν» και αδημοσίευτον το περιεχόμενον του Ταλμούδ επί αιώνες, προβάλλοντες αστείους ισχυρισμούς-«προφάσεις εν αμαρτίαις»;

Εάν το είχατε δημοσιεύσει, θα σας εδίδετο η ευκαιρία για δημόσιον διάλογον, προκειμένου να προβάλλετε τις θέσεις σας και να αντικρούσετε/ απορρίψετε τις δικές μας θέσεις, σύμφωνα με τις οποίες, ΔΕΝ τολμάτε να δημοσιεύσετε το περιεχόμενο του Ταλμούδ, προκειμένου οι άνθρωποι να μην πληροφορηθούν:

- Τον ανίερον σφετερισμόν της Παλαιάς Διαθήκης (Ιστορία του παλαιού λαού Ισραήλ, όνομα του Θεού των Ισραηλιτών, φυλετική και θρησκευτική ταυτότητα των μελών του Σανχέντριν που εσταύρωσαν τον Ιησούν Χριστόν,  ονόματα επιφανών Εβραίων/Ισραηλιτών, (αρχιερέων, βασιλέων, προφητών, όρους, κ.α.).

-Το πλήθος των βλασφημιών, μυθοπλασιών, και βδελυγμάτων που περιλαμβάνονται σ’αυτό, εναντίον όλων των ανθρώπων, μη Καϊνικής Βιολογικής και πνευματικής γραμμής, αλλά και κατά του ιδίου Του Θεανθρώπου Κυρίου Ιησού Χριστού, της Αειπαρθένου Θεοτόκου και όλων των Αγίων του Χριστιανισμού..

- Τους ανιστόρητους-αντιεπιστημονικούς και μυθοπλασμένους χαρακτηρισμούς που αποδίδονται σ’όλους τους Ταλμουδιστές και Ταλμουδίζοντες (συμφυλέτες και μη)..

- Το όνομα-φενάκη του λατρευομένου «θεού» σας,.που τον αποκαλείτε μεταξύ των άλλων, όπως τον αποκαλούν και εντός των αποκρυφιστικών στοών, δηλαδή ως αρχιτέκτονα και «δημιουργόν» του Σύμπαντος, κ.α.  

Εμείς δια του παρόντος, θα απαντήσουμε στους προμνησθέντες (δημοσιογράφο και πρέσβυ), με την προϋπόθεση ότι αμφότεροι αναφέρονταν στην καθ’ημάς Παλαιά Διαθήκη, έστω με διαχρονικές παραλλαγές και κατά καιρούς προσθαφαιρέσεις, όπως την έχουν μεταφράσει στα Εβραϊκά οι πρόγονοί τους Καϊνίτες (JEWS) συμφυλέτες τους.ή στην Τανάκ (הַתָּנָ״ךְ),

δ. Οι κυριώτεροι λόγοι για τους οποίους αποφασίσαμε να απαντήσουμε προς τους Καϊνίτες Tucker Carlson και  Mike Huckabee, αλλά και όλους τους ομόφρονές τους (Καϊνίτες και Καϊνίζοντες),  περί «Βιβλικού δικαιώματος» της ηγεσίας του κράτους του Ισραήλ, είναι οι εξής:

1/. Η σημερινή παγκόσμια κοινότητα πλέει σε «πελάγη ιστορικής αγνωσίας» και  πνευματικού σκότους, ούσα αφιονισμένη από την νέο-γκαιμπελική  προπαγάνδα του Συστήματος,

2/. Το βδέλυγμα της ταυτίσεως του ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΘΕΟΥ που ελάτρευαν οι Εβραίοι/Ισραηλίτες της Παλαιάς Διαθήκης με τον «θεόν» που λατρεύουν οι σημερινοί Καϊνίτες Ταλμουδιστές Ιουδαίοι (απανταχού της γης και οι μη χριστιανοί κάτοικοι του  κράτους του Ισραήλ).

3/. Μέχρι τώρα δεν ακούσαμε και δεν πληροφορηθήκαμε να έχει απαντήσει- αντικρούσει κάποιος, το τερατώδες ψεύδος και το απίστευτο μυθολόγημα που ανεφέρθη δημοσίως, περί δήθεν «Βιβλικού δικαιώματος» του Σιωνιστικού Ισραήλ…..

4/. Η σημερινή ηγεσία της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας φέρει τεράστια ευθύνη για την ολοκληρωτική ακατηχησία του Ελληνικού ποιμνίου  και την ασυγχώρητη ΑΛΑΛΙΑ της για πολλά θέματα, μεταξύ των οποίων και η σχέση της Παλαιάς Διαθήκης με την Καινή Διαθήκη, που αμφότερες συνιστούν Το Ιερό Πνευματικό Σύνταγμα περί του Μόνου Αληθινού Θεού, της Δημιουργίας του κόσμου, των ανθρωπίνων φυλών, κ.α..

Οποιαδήποτε εκδοχή κι’αν εννοείται ως «Εβραϊκή Βίβλος», από τους σημερινούς Καϊνίτες, εμείς θα χρησιμοποιήσουμε ως βάση απαντήσεως στο θεματικόν μας ερώτημα, την εγκεκριμένη εδώ και αιώνες Παλαιά Διαθήκη (μετάφρ. των Ο΄), την παλαιότερη και ως εκ τούτου αξιοπιστώτερη πασών άλλων, την οποίαν οι π.Χ. Εβραίοι της Αλεξανδρείας απεδέχθησαν ως ισόκυρη της υπαρχούσης τότε αντιστοίχου Βίβλου (Νόμου), στα Ιεροσόλυμα...

 Για τις υπόλοιπες λεπτομέρειες επικαλούμεθα τις ιστορικές μαρτυρίες και πηγές που έχουμε καταχωρίσει στην εκτενή ανάλυση των σχετικών με το δια του παρόντος, θεμάτων που έχουμε προβεί στο παρελθόν (Βλέπε θεματολογία του ιστολογίου μας).

3. Αγιογραφικές και ιστορικές μαρτυρίες περί συγγραφής της Παλαιάς Διαθήκης και της ταυτότητος του Θεού της Π.Δ.  

α. Ιστορικόν συγγραφής της Παλαιάς Διαθήκης (Μετάφραση των Ο΄).

«Η Παλαιά Διαθήκη αρχίζει να γράφεται περίπου το 1500 π. Χ. με την Πεντάτευχο του Μωϋσή, και τελειώνει περίπου το 130 π.Χ. με τις νίκες των Μακαββαίων. Τα πλείστα ήσαν γραμμένα στα Εβραϊκά, και κάποια τελευταία στα Ελληνικά, μετά τους Αλεξανδρινούς χρόνους. Τα αρχαία Εβραϊκά ήσαν γραμμένα σε γραφή μόνο με σύμφωνα, και προφανώς λόγω της δυσκαμψίας τους (π.χ. το ΛΓΣ μπορούσε να σημαίνη ΛΟΓΟΣ, ΛΑΓΟΣ ή ΛΙΓΟΣ) ήσαν απρόσιτα, κατανοητά μόνο στο ιερατείο, στους γραμματείς ή στους ερμηνευτές».1

«Αρχαίες μαρτυρίες αναφέρουν ότι η μετάφρασις των Εβδομήκοντα έγινε υπό εβδομήκοντα δύο (72) [και δια το στρογγυλόν του αριθμού υπό εβδομήκοντα (Ο΄)] λογίων μεταφραστών εις την Αλεξάνδρειαν επί βασιλέως Πτολεμαίου Β΄ του Φιλαδέλφου (285-246 π.Χ.). Αυτός έστειλε πρεσβείαν εις την Ιερουσαλήμ προς τον Εβραίον αρχιερέα Ελεάζαρον, από τον οποίον εζήτησε και έλαβε αντίγραφα του βιβλίου του «Νόμου» επί «διφθερών» τοις Ιουδαϊκοίς γράμμασι»,αφ’ ετέρου άνδρας σοφούς, γνώστας της Εβραϊκής και Ελληνικής, δια το έργον της μεταφράσεως. Αυτοί έξ (6) από κάθε φυλή του Ισραήλ, αποσυρθέντες (ΣΣ: Κατά την πιθανώτερη εκδοχήν),  εις την νήσον Φάρον της Αλεξανδρείας, προέβησαν εις την μετάφρασιν….».2

«…οι εβδομήκοντα μετέφρασαν στα Ελληνικά αρχικά την Πεντάτευχο με πολλή πιστότητα, ακρίβεια, σαφήνεια και ομοιογένεια, και κατόπιν και τα άλλα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, αντιγράφοντάς τα από το πρωτότυπο εβραϊκό άστικτο κείμενο στην τότε δημώδη Ελληνική, χωρίς βέβαια να λείπουν και κάποιες εβραϊκές λέξεις. Τα μεταφρασμένα αυτά κείμενα έγιναν ευπρόσδεκτα από τους Ιουδαίους της Αλεξάνδρειας και χρησιμοποιήθηκαν στην κοινότητά τους και στην συναγωγή… Συγχρόνως τα ιερά αυτά βιβλία προκάλεσαν τον θαυμασμό του Πτολεμαίου».3

«Η μετάφρασις των Ο΄ εθεωρήθη ως ιδιαιτέρα ευλογία για τον μεταχριστιανικόν κόσμον αλλά και τους Εβραίους της Αλεξανδρείας Οι μορφωμένοι μάλιστα εξ αυτών, εχρησιμοποίησαν τα χωρία της μεταφράσεως δια να αποδείξουν τρανώτατα ότι ο Ιησούς Χριστός ήτο ο προηγγελμένος Μεσσίας των Εβραίων και Σωτήρας όλου του κόσμου …Αυτό εξηρέθιζε  τους Ιουδαίους (ΣΣ: Καϊνίτες), όχι μόνον κατά των Χριστιανών αλλά και κατά ης μεταφράσεως των Ο΄την οποίαν ποικλοτρόπως επολέμουν και διέβαλλον….

Εξ αντιθέτου όμως οι Εβραίοι της Αλεξανδρείας, την ημέραν της μεταφράσεως εθεώρησαν ως μέγα ιστορικόν γεγονός και εκάστην επέτειον αυτής ετίμων ως εορτήν. Όπως δε ιστορεί ο Φίλων, «ανά παν έτος εορτή και πανήγυρις άγεται κατά την Φάρον νήσον , εις ήν ουκ Ιουδαίοι μόνον, αλλά και παμπληθείς έτεροι διαπλέουσι, το τε χωρίον σεμνύνοντες, εν ώ το πρώτον το της ερμηνείας εξέλαμψε…».4

«Από τον 2ον αιώνα μ.Χ. άρχισαν οι δυσπιστίες των Εβραίων [ΣΣ:  Καϊνιτών (JEWS) και Καϊνιζόντων] προς τους Ο' και έγιναν προσπάθειες νέων ελληνικών μεταφράσεων, του Ακύλα, του Συμμάχου, του Θεοδοτίωνος. Και επειδή το εβραϊκό πρωτότυπο χάθηκε, από τον 7ον ως τον 10ον μ.Χ. αιώνα, δημιουργήθηκε το λεγόμενο μασοριτικό κείμενο από Ιουδαίους της Παλαιστίνης και της Βαβυλωνιακής διασποράς, όπου μπήκαν φωνήεντα και συστηματοποιήθηκε η παραδεδομένη κριτική εργασία, η οποία ολοκληρώθηκε τον 14ον αιώνα. Στην προσπάθεια αυτή, δυστυχώς αγνοήθηκε τελείως η Μετάφραση των Ο', αλλοιώθηκαν κάποια Χριστολογικά χωρία και μέχρι σήμερα παρουσιάζονται πολλά και ανυπέρβλητα μεταφραστικά λάθη».5

β. Το όνομα και η Ταυτότητα του Ιαχβέ, Θεού των Εβραίων/ Ισραηλιτών του λαού Ισραήλ της Παλαιάς Διαθήκης6

1/. Η αρχή τού ονόματος: «Ιαχβέ» ή «Γιαχβέ»

α/.  Η αρχή τού ονόματος «Γιαχβέ», όσον αφορά τον παλαιόν λαόν Ισραήλ, κατά την μαρτυρία τής Αγίας Γραφής, ανάγεται στον καιρό τής Εξόδου τού λαού Ισραήλ στην Αίγυπτο. Ο Γιαχβέ αποτελεί το προσωπικό όνομα του Θεού των Ισραηλιτών, το οποίον αποκαλύφθηκε στον Μωϋσή (ΕΞΟΔΟΣ:3/14) κατά την ίδρυση των νέων σχέσεων του Θεού με τον Ισραήλ, στην διαθήκη του Σινά, με το γνωστό υπερλογικόν φαινόμενον της καιομένης βάτου,. Τότε, τον εκάλεσε να οδηγήσει τους Ισραηλίτες στην έξοδο από την Αίγυπτο. Ο Μωϋσής, αντιλαμβανόμενος τις δυσκολίες αυτής τής αποστολής, πρόβαλε την αντίρρηση:

«Ποιος είμαι εγώ, που θα πάω να πω στον Φαραώ ότι θα βγάλω τους Ισραηλίτες από την Αίγυπτο;» (ΕΞΟΔΟΣ:3/11).

Ο Θεός απάντησε, βεβαιώνοντάς τον ότι θα ήταν Αυτός μαζί του. (3/12). Τότε ο Μωϋσής είπε: « Όταν θα πάω στους Ισραηλίτες και θα τους πως ότι με έστειλε ο Θεός τών πατέρων μας και με ρωτήσουν:Ποιό είναι το όνομά του; «τι θα τους πω;» (3/13).

Στο ερώτημα αυτό για το όνομά του, ο Θεός είπε πρώτα, σύμφωνα με το Εβραϊκό κείμενο: ΄΄΄΄, που σημαίνει: «Είμαι αυτός που είμαι». Έπειτα είπε: «Έτσι να πεις στους υιούς Ισραήλ: Ο Είμαι () με απέστειλε σ' εσάς» (3/14). Και τελείωσε ως εξής: «Έτσι να πεις στους υιούς Ισραήλ: Ο ΕΙΝΑΙ, (γράφεται:, και προφέρεται: Ιαχβέ/Γιαχβέ), ο Θεός τών πατέρων μας... με απέστειλε σ' εσάς. Αυτό είναι το όνομά μου αιώνιον και μνημόσυνον, σε γενιές γενεών». (3/15).

β/.  Μετά την Βαβυλωνιακή αιχμαλωσία (6ος αι. π.Χ.), και ειδικώτερα από τον 3ον αι. π.Χ.. οι Εβραίοι έπαψαν να χρησιμοποιούν το όνομα Γιαχβέ, με την αστήρικτη  δικαιολογία επειδή άρχισε προοδευτικά να θεωρείται υπερβολικά ιερό για να προφέρεται. Έτσι, κατά την χρήση του στο Σανχέντριν (Συναγωγή), αντικαταστάθηκε προφορικά με την εβραϊκή λέξη Αδωνάϊ (Κύριε μου), που στην ελληνική μετάφραση της Π.Δ., αποδόθηκε με το Κύριος.

Στο κεφάλαιο της ΕΞΟΔΟΥ (6/3), ο Θεός μαρτυρεί ότι: το όνομά του, «Ο ΩΝ/ΕΙΝΑΙ», δηλαδή «ΙΑΧΒΕ/ΓΙΑΧΒΕ» στα Εβραϊκά, ήταν άγνωστο στους πατριάρχες. Ο Μωϋσής όμως στα συγγράμματά του, το χρησιμοποιεί και σε αφηγήσεις προγενεστέρων εποχών, αναφέρεται προφανώς επειδή στην εποχή του ήταν γνωστό.

2/. Η σημασία τού ονόματος Ιαχβέ/Γιαχβέ

α/. Γιατί άραγε ο Θεός διάλεξε ένα τόσο παράξενο όνομα; Τι άραγε ήθελε να δηλώσει όταν έλεγε στον Μωϋσή:  «Έτσι να πεις... : Ο ΩΝ/ ΕΙΝΑΙ (Ο Ιαχβέ) με απέστειλε»; (Έξοδος 3/15). Γιατί άραγε ο Θεός διάλεξε να τον εκπροσωπήσει το ρήμα Ειμί (Απαρέμφατον «Είναι»), ως αιώνιο όνομα;

Ο λόγος είναι, ότι στην Αίγυπτο είχαν πολλούς θεούς, και προφανώς πολλοί θα αναρωτιόντουσαν ποιος απ' όλους τους θεούς ενδιαφέρεται για τον λαό Ισραήλ. Η απάντηση τού Θεού, ήταν μία, και για τις δύο ερωτήσεις τού Μωϋσή:

Ο Θεός απάντησε ότι:. «Είμαι αυτός που Είμαι» (Εβραϊκά:΄΄΄΄), και αντέταξε στον Μωϋσή που έλεγε ότι δεν είναι τίποτα (ΕΞΟΔΟΣ:3/11)., το ίδιο Του το  «Είναι».

β/. Ακόμα, με τα λόγια αυτά ο Θεός απαντάει και στην ερώτηση που είχε σχέση με την πολυθεΐα. «Ποιό είναι το όνομά σου;» Είναι σαν να έλεγε:

«Οι άνθρωποι ζητάνε το όνομά μου, επειδή νομίζουν πως υπάρχουν και άλλοι θεοί, από τους οποίους μπορώ να διακρίνομαι επειδή έχω διαφορετικό όνομα από αυτούς. Αλλά Είμαι αυτό που Είμαι. Οι άλλοι θεοί, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Γι' αυτό, αντί άλλου ονόματος, πες στο λαό: Ο Είμαι με απέστειλε. Σε κάθε άλλο θεό, αρμόζει το όνομα: «Δεν είναι"».

Με αυτή την απάντηση, ο Θεός αντιτάσσει το όνομα «Είμαι», με την έννοια ότι είναι ο Μόνος Αληθινός Θεός, ο Μόνος Υπαρκτός Θεός.

Το ίδιο μπορεί να διαπιστώσει  ο αναγνώστης, στον Ησαΐα, 43/9 - 13, και σε άλλα σχετικά εδάφια.

γ/. Το Ιαχβέ/Γιαχβέ λοιπόν, που όπως είπαμε σημαίνει: «Είναι», υποδηλώνει ότι ο Θεός εκείνος, Είναι ο ΩΝ, (Ο Υπάρχων), Αυτός που έχει την ύπαρξη, δηλαδή το «Είναι» στην ίδια του την φύση, έτσι που αυτό να ταυτίζεται με τ' όνομά Του. Αυτός που «Υπάρχει» προ πάντων, και ο οποίος έφερε σε ύπαρξη κάθε τι άλλο, το οποίον μπορεί να χαρακτηριστεί ως «μη υπάρχον αφ' εαυτού». Κατά την σημασία αυτή, το Ιαχβέ/Γιαχβέ, είναι συνώνυμο και προς την γνωστή φράση όρκου τού Θεού: «αλλά ζω εγώ και ζων το όνομά μου» (ΑΡΙΘΜΟΙ:14/21. ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ:32/40).

Ως «Ων», (υπάρχων), ο Θεός δηλώνει ότι είναι αιώνιος και ατελεύτητος. (Το «Ων», βρίσκεται σε χρόνο διαρκείας, και σημαίνει ΄΄ΕΙΝΑΙ΄΄. Κατά το λεξικό τού Δημητράκου: «Ο αιωνίως υπάρχων Θεός») [ΕΞΟΔΟΣ:3/14].

O Ων, είναι η λέξη που χρησιμοποιεί η Εκκλησία τού Κυρίου στα Ελληνικά, για να αποδώσει την Εβραϊκή λέξη: «Γιαχβέ» στην γλώσσα μας, και επί το Ελληνικώτερον «Ιαχβέ»….Επίσης, με την λέξη αυτή, συγγενεύει η λέξη: «ουσία», που τόσο μεγάλο ρόλο έπαιξε στις Οικουμενικές Συνόδους. (Ων, Ούσα, Ουσία). «Ουσία», σημαίνει «Ύπαρξη».7

δ/. Μετά τον 6ον μ.Χ. αιώνα, οι Μασορίτες (Ιουδαίοι Καϊνίτες ραββίνοι και ερμηνευτές τής εποχής εκείνης), έβαλαν δικά τους φωνηεντικά σημεία (Vowel points) στις εβραϊκές λέξεις. Στο Τετραγράμματο «ΓΧΒΧ», επειδή δεν γνώριζαν την σωστή προφορά της λέξης «Γιαχβέ», προσέθεσαν αυθαίρετα φωνήεντα από τις λέξεις: «Αδωνάϊ»(Κύριος) και «Ελοχίμ» (Θεός). Έτσι από το τετραγράμματο «ΓΧΒΧ» προέκυψαν οι μορφές του Μασοριτικού κειμένου Jehova, Jehovi (Ιεχωβάς). Πολλοί προτιμούν αυτή την μορφή, λόγω συνήθειας, και όχι ακρίβειας.

Το όνομα Ιεχωβάς, ως γνωστόν, στις ημέρες μας έχει γίνει αντικείμενον ανίερης εκμεταλλεύσεως από τους αντιχριστιανούς «ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά» που αποτελούν παραθρησκευτικόν κλάδον/ απόκρυφον όργανον των Καϊνιτών Ταλμουδιστών Ιουδαίων.

Τονίζεται ότι η συντομευμένη μορφή του ονόματος είναι Ιαχ ή Γιαχ (Yah ή Jah) στην εκλατινισμένη μορφή), όπως στους ΨΑΛΜΟΥΣ (89/8) και στην έκφραση «Αλληλούϊα» ή «Αλλελου-γιάχ», σημαίνει «Αινείτε τον Ιαχ/Γιαχ (Κύριο) ». (ΨΑΛΜΟΙ:104/35 και 150/1, 6).

γ. Το όνομα Ιησούς Χριστός

1/. Το ελληνικό όνομα Ιησούς (Jesus), αποδίδει το εβραϊκό Jeshua, συντετμημένη μορφή του ονόματος Jehoshua. H λέξη αυτή αποτελείται από το θείο όνομα Yahweh (Ιαχβέ/Γιαχβέ) στην συντομευμένη μορφή του Yah-Yeho και από το shua, και συνολικά σημαίνει «ο Ιαχβέ/Γιαχβέ είναι σωτηρία».

Το όνομα Χριστός προέρχεται από το χρίω, και είναι αντίστοιχος προς το εβραϊκό Masiah (Μεσσίας), με έννοια, γενικά, της χρίσεως κάποιου για υψηλό θρησκευτικο-κοινωνικό λειτούργημα: ιερέα, προφήτη ή βασιλέα.

Ο Ιησούς Χριστός σύμφωνα με την (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ:1/8, 17-18), λέγει στον Απόστολο Ιωάννη: «Εγώ ειμί ο πρώτος και ο έσχατος  και ο ζων, και εγενόμην νεκρός, και ιδού ζων ειμί εις τους αιώνας των αιώνων». Τα λόγια αυτά φανερώνουν την Θεότητα του Ιησού καθώς και την ανθρωπότητα αυτού.

2/. Εδάφια της Καινής Διαθήκης, όπου ο Ιησούς Χριστός, ονομάζεται:"Ο Ων", καθώς και άλλα που παρατίθενται από την Παλαιά Διαθήκη, και εφαρμόζουν ΠΛΗΡΩΣ, στον Ιησού Χριστό προφητείες, που αναφέρονται στον Γιαχβέ.

"Οίτινες εισιν Ισραηλίται,... εξ ών ο Χριστός το κατά σάρκα, ο Ων επί πάντων Θεός ευλογητός εις τους αιώνας" (ΡΩΜΑΙΟΥΣ: 9/4-5)

"...εάν γαρ μη πιστεύσητε ότι Εγώ Ειμι, (Εβραϊκά "Γιαχβέ"), αποθανείσθαι εν ταις αμαρτίαις υμών... Είπεν ουν αυτοίς ο Ιησούς: Όταν υψώσητε τον Υιόν τού ανθρώπου, τότε γνώσεσθε ότι Εγώ Ειμι (Εβραϊκά "Γιαχβέ").. Έλεγον ουν αυτώ: Συ τις ει;... ".(ΙΩΑΝΝΗΣ: 8/21-29) και 25.

"Συ τις ει;" αδυνατώντας να κατανοήσουν ότι ο άνθρωπος που έβλεπαν απέναντί τους, είναι ο ένσαρκος Γιαχβέ τής Παλαιάς Διαθήκης.

Η φράση "τότε γνώσεσθε ότι Εγώ Ειμι", είναι η ίδια που χρησιμοποιείται στην Παλαιά Διαθήκη από τον Ιεζεκιήλ: "και γνώσεσθε ότι εγώ Γιαχβέ (Ελληνικά "Είμαι")". (ΙΕΖΕΚΙΗΛ: 35/9, 15 και 36/- 38. 37/ 14, 28 - 38/23 - 39/λθ΄ 6, 28 κλπ).

Έτσι, ως "Γιαχβέ", Ο Ιησούς Χριστός χρησιμοποιεί και στα παρακάτω εδάφια την λέξη: "Είμαι", με απόλυτο τρόπο, όπως και στην Παλαιά Διαθήκη.

"Πριν Αβραάμ γενέσθαι Εγώ Ειμί" (ΙΩΑΝΝΗΣ: 8/56). Δεν λέει: "Εγώ ήμουν", αλλά "Εγώ Ειμι", πράγμα που δείχνει την αιωνιότητά του, ως Γιαχβέ.

"...Απ' άρτι λέγω υμίν προ τού γενέσθαι, ίνα όταν γένηται πιστεύσητε ότι Εγώ Ειμί". «ΙΩΑΝΝΗΣ: 13/12-19)

Στο χωρίον 12/36-42 ο Ιωάννης παραθέτει από τον Ησαΐα το χωρίον 6/1-10.. Ενώ εκεί ο Ησαΐας είχε δει την δόξα τού "Γιαχβέ τών δυνάμεων", ο Ιωάννης εξηγεί ότι στην πραγματικότητα ο Ησαΐας "είδε την δόξαν Αυτού, (τού Ιησού Χριστού), και ελάλησε περί αυτού. Αλλ' όμως και εκ τών αρχόντων πολλοί επίστευσαν εις αυτόν, πλην δια τους Φαρισαίους δεν ωμολόγουν, δια να μη γείνωσιν αποσυνάγωγοι".

Συμπερασματικώς, η φράση «εγώ ειμί ο πρώτος και ο έσχατος» σημαίνει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Ιαχβέ/Γιαχβέ Θεός της Παλαιάς Διαθήκης.

«Ούτω λέγει Κύριος(Γιαχβέ) ο Βασιλεύς του Ισραήλ και ο Λυτρωτής αυτού, ο Κύριος (Γιαχβέ)  των δυνάμεων· Εγώ είμαι ο πρώτος και εγώ ο έσχατος· και εκτός εμού δεν υπάρχει Θεός» [Ησαΐας 44:6 (Μασοριτικό κείμενο)].

δ. Ο Μεσσίας της Παλαιάς Διαθήκης.

Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, προεξαγγέλεται στην Παλαιά Διαθήκη από τους Προφήτες, ως Μεσσίας Χριστός, υιός Δαυΐδ και Υιός ανθρώπου, κεχρισμένος Προφήτης, Βασιλέας και Αιώνιος Αρχιερέας, τονίζεται η θεία καταγωγή του και το μέγιστο έργο της σωτηρίας πάντων των ανθρώπων. Στις θεοφάνειες της Παλαιάς Διαθήκης, ο Χριστός, ως Άσαρκος Λόγος, φανερώνει την Αγία Τριάδα8 και για τους Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Ιησούς Χριστός είναι Γιαχβέ, ταυτόχρονα είναι  ακριβέστερα «Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Γιαχβέ Υιός»9 ή αλλιώς ο Γιαχβέ-Λόγος,10 δηλ. "ο Χριστός είναι Γιαχβέ και αυτός, ως ο Πατήρ του…"11

Με άλλα λόγια, ο Θεός τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, πού ἀναφέρεται σχεδόν σέ κάθε ἐδάφιο αὐτῆς, εἶναι τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, δηλαδή ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Πατρός. Τοῦτο ἀποδεικνύεται περίτρανα ἤδη ἀπό τήν ἀρχή τῆς Βίβλου, ἀπό τό χωρίον 1/26 τῆς «ΓΕΝΕΣΕΩΣ», ὅπου ὁ δημιουργός πλάθει τόν ἄνθρωπο κατά τήν εἰκόνα Του, ἐκείνην πού θά λάβη ὅταν σαρκωθῆ, ἄνθρωπος γενόμενος. Ο εμφανιζόμενος ή για να κυριολεκτούμε Αυτός που έρχεται σε επαφή με τους ανθρώπους πάντοτε, στην Παλαιά ή την Καινή, είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού «δι’ ού τα πάντα εγένετο».

Άλλωστε αυτό το λέει ο ίδιος ο Χριστός:

«57 είπον ούν οι Ιουδαίοι προς αυτόν· Πεντήκοντα έτη ούπω έχεις και Αβραάμ εώρακας; 58 είπεν αυτοίς ο Ιησούς· Αμήν αμήν λέγω υμίν, πριν Αβραάμ γενέσθαι εγώ ειμί.» (ΙΩΑΝΝΗΣ: 8, 57-58).

4. Αγιογραφικές και ιστορικές μαρτυρίες περί του ονόματος «Παλαιστίνη» («Γη της Επαγγελίας»και των αρχέγονων κατοίκων της.

α. Η ευρύτερη περιοχή που κατέλαβε βιαίως-παρανόμως με την βοήθεια των συμμαχικών δυνάμεων μετά τον 2ον π.π. και κατέχει σήμερα η κυβέρνηση των Καϊντών Ταλμουδιστών Ισραηλινών (JEWS) [Κυβέρνηση του κράτους του Ισραήλ], είναι γνωστή με το γενικόν βιβλικόν όνομα Χαναάν.

«Το όνομα Χαναάν «έχει ρίζα το ρήμα h.n. kai h.n.j.n kai  hin και σημαίνει μεταξύ των άλλων  η γη της ευλογίας, την οποίαν υπεσχέθη ο Χουναάν (Hanaan) o οικτίρμων και ελεήμων θεός στον Αβραάμ…..Τοιαύτην έννοιαν έδιδαν και οι Εβραίοι/παλαιού λαού Ισραήλ εξηγούντες αυτήν ως «γη της επαγγελίας» ενώ οι Φοίνικες ωνόμαζαν εαυτούς Χνα ή Χανά και εξηγούσαν την λέξη ως σημαίνουσα τους Ερυθρούς ή Ερυθραίους…..

 Οι αρχαίοι Φοίνικες ωνόμαζαν εαυτούς  χνα ή h.n.a. ήτοι Χαναναίους ως κατοικούντας την Χαναάν, γην εύφορον παράγουσα εν αφθονία  ιδία τον γνωστόν ερυθρούν χυμόν της ερυθράς σταφυλής και χνα είναι οι Ερυθροί, Ερυθραίοι και ερυθροβαφείς…Την Χαναάν εγνώρισαν οι Έλληνες ως Παλαιστίνη ήτοι γη των Πελαστή ή Φελετή, δηλαδή των Φιλισταίων…» (Οι Πελασγοί, Νικαλάου Ελευθεριάδου, εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ, σ. 186-187,1997, πρώτη έκδοση 1931).

β. Οι Φυλιστιείμ ή Φιλισταίοι:

-Ήταν ναυτικός λαός που προερχόταν από το Αιγαίο, ειδικώτερα από την Κρήτη….Πρωτεύουσά τους εθεωρείτο η Γάζα..

-Προήρχοντο από την Καφτόρ (Κρήτη ή Κύπρος) και εγκατεστάθησαν στην Χαναάν προ του Αβραάμ ( προ του 22ου π.Χ. αιώνα).12 Το 1209 ενεπλάκησαν σε πόλεμο με την Σιδώνα.. (ΑΜΩΣ: 9/7), αργότερα κατακτήθηκαν από τους άλλους λαούς εν οις τους Χαναναίους.

-Οι Ισραηλίτες κατά την έξοδόν τους εξ Αιγύπτου ΔΕΝ πέρασαν στην γη Χαναάν από την Φιλισταία, αν και ήταν ο συντομώτερς δρόμος (ΕΞΟΔΟΣ:13/17), αλλά ήλθαν σε σύγκρουση με τους λοιπούς Χαναναίους [Λεξικόν της Αγίας Γραφής, Βασ.. Μουστάκη, σ.197, Αθήναι,  1955].

γ. Ιστορικώς, κατά την πιθανώτερη εκδοχή, η ονομασία της Παλαιστίνης προέρχεται από τους Φιλισταίους, κάποια φύλα των οποίων προφανώς έφυγαν από την αρχαία Κρήτη και αναφέρονται μεταξύ άλλων σε κείμενα της Γραμμικής γραφής Β΄, ως "Πελεστέτ".

1/. Οι Φιλισταίοι ήταν ένας από τους «Λαούς της θάλασσας». Περίπου στις αρχές του 13ου  π.Χ. αι. κυριάρχησαν στην περιοχή της Χαναάν. Σε επιγραφές Αιγυπτιακές ιερογλυφικής γραφής αναφέρεται το όνομα Πε-λε-σετ ανάμεσα στα άλλα φύλα των Λαών της Θάλασσας και ταυτίζεται με τους Φιλισταίους..

Οι Φιλισταίοι ή Πελεσέτ ή Φυλιστιείμ ήταν λαός που κατείχε τις πόλεις Ασκαλών, Γάζα, Άζωτον, Εκρών και Γαθ... Η πρώτη αναφορά στους Φιλισταίους στην Παλαιά Διαθήκη είναι στον Πίνακα των Εθνών (ΓΕΝΕΣΙΣ: 10/14),

Σημειώνεται ότι, ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ είχε δηλώσει κατά την επίσκεψή του στις Αθήνες, στις 15 Δεκεμβρίου 1981: «Εμείς οι Παλαιστίνιοι καταγόμαστε από την Κρήτη· φύγαμε από την Κρήτη και πήγαμε στην Παλαιστίνη. Ξαναγυρίσαμε στην Κρήτη και ξαναφύγαμε από την Κρήτη και ξαναπήγαμε και εγκατασταθήκαμε μονίμως στην Παλαιστίνη…».

2/. Δια του (γραπτού) λόγου το αληθές και για περαιτέρω έρευνα από τους αναζητούντες την Αλήθεια, παραπέμπομεν:  

α/. Στην ειδική μελέτη για την ταυτότητα των Ελλήνων, συγγραφείσα και δημοσιευθείσα το 2007 (Αναζητώντας την Αλήθεια, τόμος 2ος, Η Ταυτότητα των Ελλήνων,Υπτγου Αρώνη Σπυρίδωνος, Θεσσαλονίκη, 2007, κεφ. Φιλισταίοι (Πουλασάτα – Πουλασάτι – Φυλιστιείμ - Εκδ. Ορθόδοξος Χριστιανική Αδελφότης Λυδία-Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης).

β/. Στα κεφάλαια της Παλαιάς Διαθήκης, ΓΕΝΕΣΙΣ: 10/6-19, ΑΡΙΘΜΟΙ:21, ΕΞΟΔΟΣ: 23 και 34, ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ: 2, 8-11, 21, κλπ

3/. Ο Κάϊν μετά την έξοδόν του από τον Παράδεισον κατοίκησε στην γη Ναίδ (ΓΕΝΕΣΙΣ 4/16), «μία περιοχή την ακριβή θέση της οποίας ΔΕΝ έχει προσδιορίσει μέχρι τώρα η επιστήμη και η αρχαιολογική σκαπάνη», δι’ό και αποτελεί μυστήριον (Λεξικόν της Αγίας Γραφής» Βασ. Μουστάκη, σ. 131, Αθήναι 1955).

α/. Ο Θεός Ιαχβέ/Ιησούς Χριστός εξέβαλε ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ τον Κάϊν από την Αδαμική Βιολογική γραμμή, διότι εδέχθη και ελάτρεψε τον Εωσφόρον, τις εντολές του οποίου ακολούθησε μέχρι και τον θάνατόν του. Για τον λόγον αυτόν, η Αδαμική (ανθρώπινη) βιολογική  γραμμή ΔΕΝ περιλαμβάνει το όνομα του Κάϊν, αν και η τελευταία αναφέρεται δύο (2) φορές στην ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ (Π.Δ. ΓΕΝΕΣΙΣ: 5/3 και Α΄ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ: 1/1 και Κ.Δ. ΛΟΥΚΑΣ: 3/38).

«..ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγγελία ἣν ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, οὐ καθὼς Κάϊν ἐκ τοῦ πονηροῦ ἦν καὶ ἔσφαξε τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· καὶ χάριν τίνος ἔσφαξεν  αὐτόν; ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρὰ ἦν, τὰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δίκαια.» (Α΄ΙΩΑΝΝΟΥ: 3/11-12).

β/. Στην περιοχή Ναιδ, ο Κάϊν εγνώρισε άλλους  «ανθρώπους» (μη Αδαμικής/άγωστης μέχρι σήμερα  βιολογικής γραμμής),13 μεταξύ των οποίων και την γυναίκα του  και έκτισε πόλιν την οποίαν ονόμασε Ενώχ, οι κάτοικοι της οποίας, ως βιολογικοί απόγονοι του Κάϊν ονομάστηκαν Καϊνίτες οι οποίοι αναφέρονται στην Π.Δ. μέχρι και της 6ης γενεάς τους. Έκτοτε εξαφανίζονται από τις σελίδες της Παλαιάς Διαθήκης και ούτε αναφέρεται η γραμμή τους, μέχρι την γέννηση του Ιησού Χριστού.. όπως συμβαίνει με την Αδαμική Γραμμή..

Φυσικά δεν εξαφανίστηκε η Καϊνική βιολογική γραμμή. Προσεκτική μελέτη από αντικειμενικούς και επιμελείς ερευνητές ανακαλύπτει τους Καϊνίτες στην Παλαιά Διαθήκη, αλλά με διαφορετικά ονόματα.. (φυλετικά και θρησκευτικά) όπως:

Αιμαθίτες: (Δ΄ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ: 25/21), Ρηχαβίτες: (Ρηχάβ: ΙΕΡΕΜΙΑΣ 35/1), Κεναίοι ή Κενίτες, Φοίνικες, Αμαληκίτες, Φαρισαίοι, Σαδουκαίοι, Εσσαίοι, κλπ. Συγκεκριμένα:

Σαδουκαίοι:  «Γενεά πονηρά και μοιχαλίς…(ΜΑΤΘΑΙΟΣ:16/4)- «Γεννήματα Εχιδνών» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ:3/7) και (ΛΟΥΚΑΣ:3/4).

Ιεβουσαίοι: Φυλετικός κλάδος στην Χαναάν που κατοικούσαν μετά του Δαυΐδ στην Ιερουσαλήμ, αφομοιωθέντες με τον λαό Ισραήλ.

Φοίνικες Το όνομα εδόθη από τους Έλληνες επειδή ήσαν αιμοχαρείς, ασελγείς, ασεβείς και προέβαιναν σε ανθρωποθυσίες.. (φοινικίζω = Μιμούμαι τους Φοίνικες, παραδίδομαι εις ασέλγεια).

Κεναίοι ή Κενίτες: Μέλη της φυλής Kajin (Qayin) [Qayin A member of the tribe of Qayin (Το όνομα του πρώτου παιδιού)].

Αιμαθ-ίτες [Αιμάθ: Πατήρ του οίκου Ρηχάβ (ΙΕΡΕΜΙΑΣ:42(35 Μασ.) /..5…και 14-16].

Γραμματείς:«πατριαί γραμματέων, κατοικούντες εν Ιαβιϊς, Θαργαθιϊμ.. Ούτοι Κιναίοι οι ελθόντες εκ Μεσημά (Αϊμάθ) πατρός οίκου Ρηχάβ» (Α΄ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ: 2/55)..

Φαρισαίοι

Γενεά σκολιά, άπιστος, μοιχαλίδα, πονηρή και διεστραμμένη.

«Όλα να τα κάνετε χωρίς γογγυσμούς και αμφισβητήσεις..... μέσα σε μια γενεά σκολιά και διεφθαρμένη, μεταξύ των οποίων λάμπετε εις τον κόσμον σαν αστέρια..» (ΠΡΑΞ: 2/40 και ΦΙΛΙΠΠ: 2/15).

«Διότι όποιος εντρέπεται δι’ εμέ και δια τους λόγους μου εις την γενεάν αυτήν την μοιχαλίδα και αμαρτωλήν......» (ΜΑΡΚ: 8/38).

«Ενώ ο κόσμος επύκνωνε (ο Ιησούς) άρχισε να λέγη: «η γενεά αυτή είναι γενεά πονηρή......» (ΛΟΥΚ: 11/29).

«Προσέχετε από το προζύμι των Φαρισαίων, το οποίον είναι υπόκρισις..» (ΛΟΥΚ: 12/1).

.Τέκνα του Διαβόλου.

«Είπε λοιπόν ο Ιησούς εις τους Ιουδαίους........Γιατί δεν καταλαβαίνετε την γλώσσαν μου; Διότι είσθε ανίκανοι να ακούσετε τον λόγον μου. Σεις κατάγεσθε από τον πατέρα σας τον Διάβολον, και τας επιθυμίας του πατέρα σας θέλετε να κάνετε. Εκείνος από την αρχήν ήταν ανθρωποκτόνος και δεν στέκεται στην αλήθεια, διότι δεν υπάρχει αλήθεια μέσα του....διότι είναι ψεύτης και πατέρας του ψεύδους» (ΙΩΑΝΝ: 8/43-45).

.Κλέπτες και ληστές.

«Αλήθεια σας λέγω, εκείνος που δεν μπαίνει από την πόρτα εις την μάνδρα των προβάτων αλλ’ ανεβαίνει από άλλο μέρος αυτός είναι κλέπτης και ληστής» (ΙΩΑΝΝ: 10/1 και ΙΕΡΕΜ: 7/11).

Και πως αντέδρασαν οι αληθινοί Εβραίοι του παλαιού λαού Ισραήλ στην λαθροεισβολή των «θηρίων», την μόλυνση της Αδαμικής γραμμής τους και την κυριαρχία των αλλογενών «θηρίων» στο ανθρώπινο/Αδαμικό έθνος τους;

Ουδεμία αντίδραση κατεγράφη, αφού τότε ο λαός Ισραήλ ευρίσκετο σε κατάσταση ηθικής αποκτηνώσεως και πνευματικής ναρκώσεως και ερημίας.

γ/. Θάρα: Υιός του Ναχώρ και πατέρας του Αβαάμ..Πέθανε σε βαθύ γήρας στην Χαρράν, στην γη Χαναάν (ΓΕΝΕΣΙΣ:11/31-32)..Η μετανάστευσις αυτή έγινε ανάμεσα στα 2.200 με 2.100 π.Χ.

«..ΚΑΙ εἶπε Κύριος τῷ ῞Αβραμ· ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καὶ δεῦρο εἰς τὴν γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω· 2 καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ εὐλογήσω σε καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογημένος· 3 καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. 4 καὶ ἐπορεύθη ῞Αβραμ, καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος,…. 5 καὶ ἔλαβεν ῞Αβραμ Σάραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν, ὅσα ἐκτήσαντο, καὶ πᾶσαν ψυχήν, ἣν ἐκτήσαντο ἐκ Χαρράν, καὶ ἐξήλθοσαν πορευθῆναι εἰς γῆν Χαναάν.….

Οι δὲ Χαναναῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν. 7 καὶ ὤφθη Κύριος τῷ ῞Αβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ῞Αβραμ θυσιαστήριον Κυρίῳ τῷ ὀφθέντι αὐτῷ. 8 καὶ ἀπέστη ἐκεῖθεν εἰς τὸ ὄρος κατὰ ἀνατολὰς Βαιθὴλ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, Βαιθὴλ κατὰ θάλασσαν καὶ ᾿Αγγαὶ κατὰ ἀνατολάς· καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπεκαλέσατο ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου…» (ΓΕΝΕΣΙΣ: 12/2-8).

Δηλαδή, οι Αδαμίτες απόγονοι του Αβραάμ, κατοικούσαν στην γη Χαναάν (Παλαιστίνη) τουλάχιστον από τον 21ον π.Χ. αιώνα, περίοδον κατά την οποίαν αγνοείται ακόμη και Αγιογραφικώς, η εκεί ύπαρξη των Καϊνιτών….

δ/. Κατά τον 15ον αι., ο Ιησούς του Ναυή,14 όταν ο λαός Ισραήλ επέστρεφε από την Αιγυπτιακήν αιχμαλωσίαν, μετά από νικηφόρες μάχες, κατ’εντολήν του Ιαχβέ/Ιησού Χριστού, εξεδίωξε τους τους Χαναναίους, πιθανώς μεταξύ των οποίων και Καϊνίτες, και διεμοίρασε την γη Χαναάν, στις 12 φυλές του παλαιού λαού Ισραήλ (Αδαμικής γραμμής).

«..καὶ εἶπεν Ἰησοῦς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ· προσαγάγετε ὧδε καὶ ἀκούσατε τὸ ῥῆμα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.ἐν τούτῳ γνώσεσθε ὅτι Θεὸς ζῶν ἐν ὑμῖν καὶ ὀλοθρεύων ὀλοθρεύσει ἀπὸ προσώπου ἡμῶν τὸν Χαναναῖον καὶ τὸν Χετταῖον καὶ τὸν Φερεζαῖον καὶ τὸν Εὐαῖον καὶ τὸν Ἀμοῤῥαῖον καὶ τὸν Γεργεσαῖον καὶ τὸν Ἰεβουσαῖον·» [ΙΗΣΟΥΣ ΝΑΥΗ:  3/9-10 και ΕΞΟΔΟΣ:  23/ 23 και28).

Με άλλα λόγια, ο Ιησούς του Ναυή, με εντολή του Ιαχβέ/Ιησού Χριστού, εξεδίωξε ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ και ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΩΣ τους Χαναναίους (κατοίκους της γης Χαναάν/γης της Επαγγελίας) μεταξύ των οποίων και λαθρομετανάστες Καϊνίτες (βιολογικής γραμμής του Κάϊν).

Η χωροταξική κατανομή του παλαιού λαού Ισραήλ στην γη Χαναάν, παρέμεινε περίπου αμετάβλητη μέχρι την έναρξη της πρώτης αιχμαλωσίας του Βασιλείου Ισραήλ στους Ασσυρίους.

                                                                       Συνεχίζεται

---

1 Παν. Μπρατσιώτου, Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην, ΑΘΗΝΑΙ (1975), σελ. 523-532.

2 Η Παλαιά Διαθήκη, Τόμος Α΄ Πεντάτευχος,  Υπό Ιωάννου Κολιτσάρα, Αθήναι,1970, Πρόλογος, σ. 13-14.

3 Παν. Μπρατσιώτου, Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην, ΑΘΗΝΑΙ (1975), σελ. 550.)

4 Η Παλαιά Διαθήκη, Τόμος Α΄ Πεντάτευχος,  Υπό Ιωάννου Κολιτσάρα, Αθήναι,1970, Πρόλογος, σ.14

5 Παν. Μπρατσιώτη, ένθ' ανωτ. σελ. 533-546.

6 Ιησούς Χριστός – OrthodoxWiki, https://el.orthodoxwiki.org › Ιησούς_Χριστός

7 Πολύ περισσότερες πληροφορίες για το θέμα αυτό, ο αναγνώστης μπορεί να βρει στο βιβλίο τού θεολόγου Νικολάου Σωτηρόπουλου: «Ο Ιησούς Γιαχβέ».

8 Ματσούκας Α. Νίκος, Δογματική και Συμβολική θεολογία, τόμ. Β', 2η έκδ., Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1988, σελ. 61.

9 Σωτηρόπουλος Νικόλαος, Ο Ιησούς Γιαχβέ, 2η έκδ., εκδ. «Ο Σταυρός», Αθήνα 1988, σελ.33-35.

10 Ματσούκας, Δογματική ..., Β', ό.π., σελ. 69 (υποσημ. #29).

11 Φούντας Ιερεμίας (Αρχιμ.), Η περί Προϋπάρξεως του Ιησού Χριστού Διδασκαλία της Αγίας Γραφής κατά τον Ιερόν Χρυσόστομον, Αθήνα 2002, σελ. 207

12 Λεξικόν της Αγίας Γραφής, Βας. Μουστάκη, σ.12, Αθήναι, 1955.  

13 Περί των ανθρώπων που εγνώρισε ο Κάϊν, μετά τον διωγμόν του από τον παράδεισον, και τους συνήντησε στην περιοχή Ναιδ, βλέπε στην εκτενή ανάλυη του θέματος «Οι άνθρωποι και τα θηρία της Αγίας Γραφής» (20 Απρ.-10 Μαϊου 2017).

14 Γεννήθηκε πιθανώς στην Αίγυπτο γύρω στο 1491 π.Χ. και καταγόταν από την φυλή Εφραίμ. Ο Ιησούς του Ναυή ήταν ένας από τους 12 κατασκόπους, που έστειλε ο Μωυσής στην Χαναάν (ΑΡΙΘΜΟΙ 13/8) και διάδοχος του Μωυσή (ΑΡΙΘΜΟΙ 27,12-23. ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ  31,1-8).