Ο ΓΕΝΑΡΧΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟ-ΕΛΛΗΝΩΝ

ΜΕΡΟΣ 7^ο

Από την περίοδο των μηδικών πολέμων, οι Έλληνες είχαν απολέσει τα άλλα «φυλετικά» ονόματα (Αχαιοί, Δωριείς, Αιολείς) τα οποία διεσώθησαν μέσα από τα πλαστογραφημένα ή κατά σοφιστική μέθοδο γραφέντα χειρόγραφα, μεταγενεστέρων συγγραφέων και μετεγράφησαν αργότερον στα παραμυθολογικά κείμενα των σχολικών και άλλων εγχειριδίων των ανθρώπων του Συστήματος.

Στις ημέρες μας παρουσιάζονται ως υπαρκτά προϊστορικώς φύλα ενώ πρόκειται για διαφορετικές προϊστορικές ονομασίες των ιδίων συγγενών πελασγικών φύλων (Με κύριο όγκο τους Ίωνες). Διαπράττουν εσκεμμένως ή από άγνοια το ίδιο εγκληματικό λάθος που διέπραξαν με την ετυμολογία της λέξεως άνθρωπος(έχει ήδη αναρτηθεί στο ιστολόγιό μας το σχετικό κείμενο) και για τους ίδιους ή συναφείς λόγους.

Οι Δωριείς, Αιολείς και Αχαιοί (3 από τις 4 λεγόμενες φυλές των Προελλήνων) δεν υπήρξαν ποτέ ξεχωριστές φυλές του Ελληνικού έθνους όπως ψευδώς και ανιστορήτως διδάσκεται σήμερον στους ελληνόπαιδες από την συμβατική , φραγκογραμμένη, χαλκευμένη ιστορία.

Η λ. Αχαιοί, που θεωρείται άγνωστης ετυμολογίας περιλαμβάνει την ρ. Αχ- που σημαίνει γενικά νερό (Στην σφηνοειδή γραφή). Παράγωγα με την ρ.-Αχ: Αχελώος, Αχέρων, Αχρίς λίμνη, Αχινός, Αχερουσία λίμνη, αχιβάδα, αχάτης (ποταμός της Σικελίας), Αχιλλεύς (βυθισθείς στα νερά της Στυγός).

Σύμφωνα με την Π.Δ. η ρίζα Akh ή Ach. σημαίνει αδελφός.

Achiy=Αδελφικός¹

Achi-yah=Ο αδελφός του Θεού²

Achio ή Ahio = Αδελφοί, αδέλφια³.

            Δηλαδή Αχαιοί : Αδελφικά/ομογάστρια προελληνικά (πελασγικά) φύλα που μετεκινούντο δια θαλάσσης, κυρίως, ή ασχολήθηκαν με την θάλασσα και εξελίχθησαν σε ναυτικό λαό. Την περίοδο του Τρωϊκού πολέμου ήταν η πρώτη πολιτική ονομασία των ενοποιημένων προελλήνων , των προελληνικών ευσύνοπτων πόλεων που είχαν επίσημη πρωτεύουσα το Άργος εξ ού και το έτερον όνομα Αργείοι. Με την λήψη της καθολικής αποφάσεως για την εκστρατεία κατά της Τροίας, έχουμε για πρώτη φορά την εμφάνιση ενιαίας και ενεργού πολιτικής συνειδήσεως.

Η λ. Αιολείς συμβολίζει τα ποικίλα πελασγικά και Αχαϊκά φύλα των οποίων το γνώρισμα ήταν η γλωσσολογική ενότητα των ομιλουμένων από αυτά ποικίλων διαλέκτων (από την λ. αιόλος=εύστροφος, ποικίλος, ορμητικός). Το αρχαιότατο όνομα των Αιολέων ήταν Πελασγοί⁴. Το όνομα Αιολείς «εισήχθη στην ιστορία και σημαίνει μεγάλην τινά μοίρα του Ελληνικού ονόματος εν τε τη κυρίως Ελλάδι και εν τη Ασία»⁵.

«Αιολίς ήταν μάλλον Εθνολογική και γλωσσολογική ενότης παρά γεωγραφικός χώρος»⁶.

Η λ. Δωριείς είναι μυθοπλασμένη μετονομασία των Αχαϊκών φύλων εκ των λέξεων:

· Δόρυ (μεταφορικώς μάχη, πόλεμος). Δηλαδή Δωριείς=οι μαχητές/πολεμιστές.

· Δούρος/Δώρος=Ο φέρων δόρυ, ο πολεμών διά δόρατος.

· Δ(ου)ρίς/Δ(ω)ρίς/δρύς=Ξύλο (Δούρειος Ίππος).

· Δωρίς-ίδος= Μάχαιρα (Δωριστές: πολεμιστές με σιδερένια όπλα).

Μετά την αποκρυπτογράφηση της γραμμικής γραφής «Β» κατέρρευσε και ο μύθος περί καθόδου των Δωριέων.

Οι κάτοικοι του αρχαίου Ελλαδικού χώρου άρχισαν να ονομάζονται βαθμηδόν Έλληνες πολύ μετά τον Τρωϊκό Πόλεμο (12^ος αι π.Χ.). Η χώρα ονομάστηκε Ελλάς και οι κάτοικοί Έλληνες κατά την περίοδο μεταξύ του 10^ου- 8^ου π.Χ. αι. πάντως προ του 7^ου αι. δεδομένου ότι:

«Εις ηλειακήν επιγραφήν της εποχής ταύτης αναγινώσκομεν την λέξη Ελλανοζίκης ή Ελλανοδίκης, γενικώς δε συνετέλεσεν εις την παραδοχήν και επικράτησιν του Ενιαίου Εθνικού ονόματος η δια θρησκείας, του εν Δελφοίς ιερού μαντείου και της Δελφικής αμφικτυονίας ως και των εν Ολυμπία Πανελληνίων αγώνων καλλιεργηθείσα ανάγκη Εθνικής Ενότητος⁷.

Όπως προελέχθη η πρώτη αναφορά του ονόματος Ελλάς στην αρχαία γραμματεία γίνεται από τον Όμηρον (8^ος αι.) ως δηλωτικόν ονόματος μιας μικρής πόλεως της Αχαΐας Φθιώτιδος στην νότιο Θεσσαλία.

Σ’ αυτήν την αναφορά του Ομήρου στηρίχθηκαν μεταγενέστεροι και σύγχρονοι παραμυθολόγοι και διεσκεύασαν τον γενεαλογικό μύθο των Ελλήνων με πρωταγωνιστή τον «εκλεκτό» του Δία, βασιλέα της Φθίας Δευκαλίωνα. Αγνόησαν μάλιστα το όνομα Δαναοί που επαναλαμβάνεται στον Όμηρο 148 φορές!!!

Κατά τους χρόνους του Τρωϊκού πολέμου Έλληνες ονομάζονταν τα μέλη μιάς από τις τρείς πατριές-φατρίες (Μυρμιδόνες-Έλληνες-Αχαιοί) του βασιλείου του Αχιλλέως⁸, την μετέπειτα ονομασθείσα τετραρχία Φθιώτιδος⁹, περί την πόλη Ελλάδα¹⁰ πιθανώς στα σημερινά Φάρσαλα.

Κατά την αρχή των Ολυμπιάδων το όνομα εξαπλούται και λαμβάνει καθολική σημασία κατά τους Μηδικούς πολέμους.

Για πρώτη φορά το όνομα Έλληνες εμφανίζεται γραμμένο στην γενική του σημασία από τον Αρκάδα αυλωδό Εχέμβροτο σε επίγραμμα της 48/3 Ολυμπιάδος (584 π.Χ.).

Το όνομα Ελλην/Έλληνες:

-  Είναι πολύ μεταγενέστερο των ονομάτων Ίωνες-Αιολείς-Δωριείς-Αχαιοί-Δαναοί ασυγκρίτως δε μεταγενέστερο του ονόματος Πελασγοί.

- Δεν είναι όνομα με φυλετική αλλά με θρησκευτική και πνευματική σημασία, συμβολίζον την Εθνική ενότητα όλων των Πελασγικών φύλων με βασικό πυρήνα τους Ίωνες.

- Χρονολογικώς εξεταζόμενο δεν προσδιορίζει την αρχική ταυτότητα κάποιας φυλής άσχετα με τα παραμύθια για αμαθείς-αφελείς-ακατήχητους μυθιστοριογράφους-θεατρικούς συγγραφείς-σεναριογράφους της τηλοψίας για μικρά παιδιά, της Ελληνικής Μυθολογίας, περί του Έλληνος ως γενάρχου, δήθεν, των Ελλήνων.

-  Είναι τίτλος μυστικής και δυσεξήγητης προελεύσεως ο οποίος έλαβε οικουμενικό χαρακτήρα.

- Καταδεικνύει τον διδάσκαλο της ανθρωπότητος του οποίου η καρδιά γεμίζει από θείον έρωτα προς το Υπέρτατον Όν. Μεταφυσικό/Απρόσωπο (τότε), Υπερλογικό-Προσωπικό (σήμερα), τον Τριαδικό Θεό της Ορθοδόξου πίστεως¹¹.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 

    -->   Ο Ιωΰαν/Ιων/Ιαβάν ένας από τους υιούς του Ιάφεθ είναι ο προϊστορικός γενάρχης των Προελλήνων.

      -->  Οι Ίωνες (Ιάονες στην Ομηρική γλώσσα <la Foves¹², Ιαβάνα στα σανσκριτικά) είναι:

·Ιαφεθικά φύλα, ο κύριος αν όχι ο αποκλειστικός πυρήνας των Προελλήνων, με γενάρχη τον Ιωϋαν/Ίωνα υιό του Ιάφεθ ή Ιαπετού όπως διεσώθη το όνομά του στους ιστορικούς απογόνους του Έλληνες.

       «Ο Ιαπετός ως σύζυγος της Ασίας ήτο ιδίως ο πρόγονος των λαών της ΒΔ Ασίας και Ευρώπης εκ των οποίων κατά την Παλαιά Διαθήκη πρόγονος ήταν ο Ιάφεθ. Κατά την παράδοση ταύτη ωνομάσθη Ιαπετική φυλή η περιλαμβάνουσα τους λαούς τους εν Ευρώπη και εν Β.Δ. Ασία κατοικούντας λαούς…»¹³.

·Το πανάρχαιο φυλετικό όνομα των Πρωτοελλήνων. Αυτό επιβεβαιώνεται από την Βίβλο γιατί επί Φαλέγ και Ιωϋαν διεσπάρησαν οι κάτοικοι της γης, για πρώτη φορά, κατά τις διάφορες φυλές μεταξύ των οποίων και των Ιώνων¹⁴.

«…Άρα και η αρχή της Ελληνικής ποιήσεως ανάγεται εις την αρχαίαν ιαπετικήν φυλή εις την οποίαν ανήκουν και οι Έλληνες»¹⁵.

-->    Η λέξη Ιων/Ιαβαν/Ιωϋαν:

·Προέρχεται από την ασυνήθη ρίζα Yayin( effervesce) που σημαίνει ζυμώνομαι, αναβράζω, οίνος που έχει υποστεί ζύμωση¹⁶.

·Είναι ταυτόσημη της λέξεως Javan που έχει την ίδια προέλευση με την λέξη Yayin. Συναφής είναι η λέξη Johanan (Α΄ ΠΑΡΑΛΕΙΠ.: 3/15) που σημαίνει Jehovah has favored (Ο Θεός έχει ευνοήσει). Ο οίνος συμβολίζει το αίμα (ΛΟΥΚ: 22/18). Κατά συνέπεια, οι αρχαίοι Ίωνες/Προέλληνες/Έλληνες, κατά ανεξήγητη θεϊκή εύνοια υφίσταντο μυστηριακή ζύμωση/προπαιδεία ώστε στον κατάλληλο χρόνο, να καταστούν ικανοί να κοινωνήσουν με τον αποκαλυφθέντα Ιαχβέ/Ιησού Χριστό.

-->   Η λέξη Ίωνες σημαίνει:

·Οι προετοιμαζόμενοι υπό του Θεού (ζυμούμενοι δια του σπερματικού λόγου, της Ελληνικής φιλοσοφίας) προς διάδοση του Θείου λόγου, της Ορθοδόξου Χριστιανικής Πίστεως.

·Οι προετοιμάσαντες την οδό του Χριστιανισμού (Ορθοδοξία) όπως ο Ιω(α)ν-νης ο Πρόδρομος προετοίμασε την οδό του Κυρίου.                                                                              

                                                                     ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΤΩ ΘΕΩ ΔΟΞΑ

---

1 Α΄ ΠΑΡΑΛ: 5/15

2 Α΄ ΒΑΣΙΛ.:14/13

3 Β΄ ΒΑΣΙΛ: 6/3, Α΄ ΠΑΡΑΛ : 8/14

4 Ηρόδοτος, 2/95

5 Γκρότε Γεώργιος, Άγγλος ιστορικός και πολιτικός, Ιστορία της Ελλάδος, τ. 1^ος, σ.397

6 Μεγ. Αμερ. Εγκ. τ. 1^ος, σ.176

7 Ελλάς και Έλληνες, Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος, Γ Χατζιδάκις, 1925, σ. 97-110

8 ΙΛΙΑΔΑ, ραψ. Β΄ 681-685

9 Τετραρχία: Διοίκηση 4 επαρχιών. Το σύστημα επικρατούσε στην Θεσσαλία (Θεσσαλιώτιδα, Φθιώτιδα, Πελασγιώτιδα, Εσταιώτιδα)..

10 Κοντά στο Σπερχειό. Ήταν κτισμένη στη σημερινή θέση της Λαμίας, στην αμφιθεατρική μικρή κοιλάδα, με την οχυρή ακρόπολή της πάνω στον μοναδικό βράχο.

11 Αναζητώντας την Αλήθεια, Η ταυτότητα των Ελλήνων, Θεσσαλονίκη 2007, Σπυρίδων Αρώνης, σ. 205-207.

12 Επιθεώρηση Εβραϊκής γλώσσας (Jewish Language Review),τ.3^ος, Ένωση για την μελέτη των Εβραϊκών γλωσσών, 1983, σ.89.

13 Μεγ. Ελλ. Εγκ, τ.12ος, σ.787

14 ΓΕΝ:10/25-32

15 Γουλιέλμος Κρίστ, Γερμανός Ελληνιστής του 19^ου αι., Ιστορία Ελλην. Λογοτεχνίας, κ.9.

16 Strong Exhaustive Concordance of the Bible, 1978, Dictionary, σ.49.

Ο ΓΕΝΑΡΧΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟ-ΕΛΛΗΝΩΝ

ΜΕΡΟΣ 6^o

    -->    Ελισά ή Ελεισά

          « Ελεισά: Στην Αγία Γραφή με το όνομα Ελεισά αναφέρεται συγκρότημα νήσων εις τα οποία κατεσκευάζοντο εκλεκτά πορφυρά και κυανά υφάσματα εξαγόμενα εις την Τύρον (ΙΕΖΕΚ: 27/7). Η τοποθεσία είναι ακαθόριστος. Τοποθετείται υπό τινων εις την Ν. Ιταλίαν ή τας νήσους του Αρχιπελάγους και υπό άλλων ότι πρόκειται για τας νήσους Λέσβον ή Τένεδον»1.

          «Ελισά: Πρωτότοκος υιός του Ιωΰαν. Αι νήσοι Ελισά εκ της ετυμολογικής σχέσεως του Ιωύαν προς την Ελλάδα, είναι ίσως η Σικελία, ή άλλη μεσογειακή πόλη ή περιοχή»2.   

          «Αι «νήσοι Ελεισά» είναι πιθανώτατα νήσοι του Αιγαίου ή Κρητικού Πελάγους3.

        Όποια άποψη και αν δεχθούμε, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι αι «νήσοι Ελισά» είναι αρχαιότατοι Προελληνικοί-νησιωτικοί χώροι εγκαταστάσεως της πατριάς του Ελισά, πρώτου υιού του Ίωνος (ΓΕΝ: 10/4 - ΙΕΖΕΚ: 27/7).

          Τέλος δεν πρέπει να λησμονούμε ότι :

· Κατά τον Ιώσηπο, ο Θείρας (ΓΕΝ: 10/2) ο 8^ος υιός του Ιάφεθ (το όνομα εξελληνίσθηκε σε Ιαπετός), είναι ο πρώτος οικιστής της Θράκης «Θείρης δε Θείρας εκάλεσεν ων ήρξεν, Έλληνες δε αυτούς Θράκας μετωνόμασαν».

·  Κατά τον Ιωάννη Δαμασκηνό οι Θράκες προήλθαν από το Θείρα (Θειράκες-Θράκες).

-- Οι αρχαίοι Λακεδαιμόνιοι (γνωστοί σ’ εμάς σαν ηγέτες των «Δωριέων») ήσαν αδελφοί των Ιουδαίων (του παλαιού λαού Ισραήλ της Π.Δ.) εκ γένους Αβραάμ. Αυτή η μαρτυρία αποτελεί καταλυτική απόδειξη της Βιβλικής γενεολογίας των Ελλήνων.

            « Και τούτο το αντίγραφον των επιστολών ων έγραψεν Ιωνάθαν τοις Σπαρτιάταις: «Ιωνάθαν αρχιερεύς και η γερουσία του έθνους και οι ιερείς και ο λοιπός δήμος των Ιουδαίων Σπαρτιάταις τοις αδελφοίς χαίρειν...» (Α΄ ΜΑΚΚΑΒ: 12/5-6).

             «Και τούτο το αντίγραφον των επιστολών ων απέστειλαν Ονία: «Άρειος βασιλεύς Σπαρτιατών Ονία ιερεί μεγάλω χαίρειν. Ευρέθη εν γραφή περί τε των Σπαρτιατών και Ιουδαίων, ότι εισίν αδελφοί και ότι εισίν εκ γένους Αβραάμ....» (Α! ΜΑΚΚΑΒ: 12/19-23).

        Αυτού του είδους το αδελφικό αίμα εννοούσε προφανώς ο Παυσανίας όταν αποκαλούσε Λακεδαιμονίους και Αργείους, Αχαιούς δηλαδή αδελφούς.

   Φαντάζομαι ότι θα τιναχθούν από το κάθισμά τους κάποιοι «Ελληνομανείς» ή Ορθοδοξίζοντες ορθολογιστές, διαβάζοντας το παραπάνω χωρίο της Π.Δ. Τι να κάνουμε όμως; Όσο και αν προσπαθούν να αποκρύψουν την αλήθεια, όσο εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, ποιές είναι οι θεϊκές ρίζες του Έλληνος και τι σημαίνει Έλλην, τα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης, του Βιβλίου των Βιβλίων, θα  αποκαλύπτουν την δική τους φρεναπάτη, το δικό τους Ταλμουδικό τρόπο σκέψεως [ωραιοποιημένο ορθολογιστικώς και εξελληνισμένο (παρα)μυθολογικώς].

-- Οι Έλληνες και η Ελλάς (χώρα Ελλήνων) αναφέρονται στην βιβλική γλώσσα της Π.Δ. ως Ίωνες και χώρα Ιώνων (Javan, Jevanite). Όταν μεταφράσθηκε η Π.Δ. από τους Ο΄ οι λέξεις Ίωνες και «χώρα των Ιώνων» απεδόθησαν με τα νέα ονόματα, Έλληνες και Ελλάς,όπως είχαν επικρατήσει τότε (3^ος π.Χ. αιών).

«…ο τράγος των αιγών βασιλεύς Ελλήνων (Yanan/yaωvaωn/Javan)»5«…βασιλεύς της Ελλάδος» κατά το μασοριτικόν κείμενον.

«…και εγώ εξεπορευόμην, και ο άρχων των Ελλήνων ήρχετο (Yanan)»6.

«…και τους υιούς Ιούδα και τους υιούς Ιερουσαλήμ απέδοσθε τοις υιοίς των Ελλήνων (Yenaiy/Jevanite/Ιαβανοί/Ίωνες)7.

-  Η εμφάνιση των Ιώνων στον μετέπειτα αποκληθέντα χώρον «Ελλάς», εξακριβωμένα προηγείται κατά πολλούς αιώνες τόσον των αναφερομένων λοιπών προελληνικών «φύλων» Αχαιών-Αιολέων-Δωριέων όσον και της εμφανίσεως του ονόματος Έλληνες (διαδόθηκε πολύ αργότερα, 10^ος-8^ος π.Χ. αι.).

«Οι Ίωνες έφθασαν εις τας Πάτρας το 1406 π.Χ. εξ Αττικής, όταν ευρίσκοντο ήδη εκεί τρείς μικρές πόλεις η Αρόη, η Ανθεία και η Μεσσάτις…»8.

Εάν οι πρώτοι ιστορικοί κάτοικοι της Αρόης-Ανθείας-Μεσσάτιδος δεν ήσαν Ίωνες τότε θα ανήκαν στην γραμμή κάποιου ή κάποιων από τα αδέλφια του Ίωνος ή σε άλλα πελασγικά φύλα, συγγενικά των Ιώνων, αφού με την γενική ονομασία «Πελασγοί» εκαλούντο όλα τα προϊστορικά φύλα που διήλθον ή κατοίκησαν στον χώρο των προελλήνων προϊστορικώς, χωρίς σαφή εθνολογική έννοια.

Οι Ίωνες εγκατεστάθησαν αρχικώς στις περιοχές Αττική, Μικρά Ασία (Ιωνία) και νήσους του Αιγαίου. Αργότερα επεξετάθησαν στον υπόλοιπο Ελληνικό χώρο και στη συνέχεια ακολούθησε η μετανάστευση στην Μ. Ασία.

«Η Αττική απ’ όπου φέρεται ότι εξεπήγασε ο εξιωνισμός της Μικράς Ασίας, έγινε Ιωνική έπειτα από μετανάστευση από τα ανατολικά και για πρώτη φορά από την ανατολική μικρασιατική παραλία… Η αμοιβαία επικοινωνία μεταξύ των δύο ακτών αποτελεί την κύρια ουσία της αρχαιότερης ιστορίας του Ελληνικού λαού9.

Ο Στράβων βεβαιώνει ότι οι Ίωνες είχαν κατοικήσει αρχικά στην περιοχή της Αχαΐας σε 12 πόλεις. Οι απόγονοι των Ιώνων εξεδιώχθησαν από τους Αχαιούς και εγκατεσταθέντες στην Ιωνία κατά τους ιστορικούς χρόνους ίδρυσαν την Ιωνική Δωδεκάπολη (Μίλητος, Μνούς, Πριήνη, Έφεσος, Κολοφών, Λέβεδος, Τέως, Κλαζομενές, Ερυθρές, Φώκαια και τα νησιά Σάμος και Χίος) σε ανάμνηση της Αχαϊκής Δωδεκαπόλεως10.

Το κοινό των Ιώνων ελάτρευε τον Ελικώνιο Ποσειδώνα στο Πανιώνιο στο ακρωτήριο της Μυκάλης11. Τον πανάρχαιο Θεό των προελλήνων και όχι τους εισαχθέντες αργότερον από την Αίγυπτο,  όπως Ζευς, Απόλλων και Αθηνά [Η Νηιθ/Α^(ευφ.) ΝΗΙΘ Α (ευφ. ή επιτ.) των Αιγυπτίων].

Το όνομα Πελασγοί αναφέρεται γενικά σε όλους τους προϊστορικούς λαούς που μετά τον διαχωρισμό των φυλών κινήθηκαν κυρίως δια θαλάσσης από την Ασία/σημερινή Ινδία/Ανατολή (αρχική κοιτίδα) προς τις χώρες της σημερινής Ευρώπης/Δύσεως, εξ ου και ο όρος Ινδοευρωπαίοι (Ι/Ε).

Ο όρος «Ινδοευρωπαίοι», δεικνύει, περισσότερο γεωγραφική-ιστορική ταυτότητα και γλωσσική συγγένεια παρά εθνολογική/φυλετική ταυτότητα, όχι γιατί δεν υπάρχει πανάρχαια (προϊστορική) ταυτότητα, αλλά γιατί:

- Η αρχέγονη κοινή φυλετική ρίζα των Ινδοευρωπαίων καλύπτεται από την αχλύ της προϊστορίας, την έλλειψη γραπτών μνημείων της πρωτόγονης-προϊστορικής περιόδου του ανθρωπίνου βίου. Για τον λόγο αυτό ουσιαστικώς αγνοείται.

- Οι φυλετικές προσμίξεις και ανακατατάξεις στο διάστημα χιλιάδων ετών ανθρωπίνου βίου είναι τόσον πολλές και τέτοιας ποικιλίας που δυσκολεύουν ή εμποδίζουν την επιστημονική επιβεβαίωση του λίκνου της λεγομένης Ινδοευρωπαϊκής Ομοεθνίας.

- Οι σύγχρονοι επιστήμονες και λοιποί ερευνητές αγνόησαν, απέκρυψαν, συκοφάντησαν το αρχαιότερο και πλέον αξιόπιστο σύγγραμμα του Κόσμου, την Βίβλο, (Παλαιά Διαθήκη) την αρχαιότερη πηγή περί κοσμογονίας και προϊστορίας των λεγομένων Ινδοευρωπαίων, που δεν είναι άλλοι από τους Πελασγούς.

Πελασγοί εκλήθησαν και όλα τα προελληνικά φύλα που μετά τον αρχικό διαχωρισμό των ανθρωπίνων φυλών, μετακινήθηκαν (μετανάστευσαν) δυτικώς και κατοίκησαν στον μετέπειτα ονομασθέντα μεσογειακό χώρο και ιδιαίτερα στον Ελληνικό. Σ’ αυτούς πρέπει να προστεθούν οι πατριές (αγνώστου αριθμού) κυρίως της γραμμής Χάμ που μετοίκησαν από την Αίγυπτο ή αλλαχού και εγκατεστάθηκαν μόνιμα (νωρίτερα ή αργότερα) στον ελληνικό χώρο (στις νήσους Κύπρο,Κρήτη κ.α. λόγω εγγύτητος προς την κυρίως Ελλάδα). 

-Αναφορές για τους Ίωνες (Yauna) βρίσκονται στις αυτοκρατορικές επιγραφές της δυναστείας των Αχαιμενιδών. Η πρώτη από αυτές (520 π.Χ.) είναι επιγραφή του Δαρείου Α΄ στο Behistun12. Σε άλλη επιγραφή του Δαρείου Α΄ στο Naqsh-I Rustam13, αναφέρονται οι Γιαουνά (Yauna) με το ασπιδοειδές καπέλο τους. Μία επιγραφή του Ξέρξη στην Περσέπολη και τους Πασαργάδες μιλά για Yauna κοντά και πέρα από την θάλασσα14. Οι Πέρσες εισέβαλαν στην Ελλάδα επολέμησαν κατά των Ελλήνων αλλά σε επίσημες επιγραφές, τους αποκαλούσαν Ίωνες. Ούτε Αχαιούς, ούτε Αιολείς, ούτε Δωριείς!

           Ο Sayce15 στα χρονικά του Σενναχερείβ (8^ος π.Χ. αι.) βρήκε μνημονευόμενο το όνομα του Iavan και ο Shvolsos ανέγνωσε όνομα Μικρασιατικού λαού Innoyé, ταυτιζόμενο με τα ονόματα των Ιώνων16.

Ο όρος Yunan χρησιμοποιείται σήμερα στα τουρκικά, αραβικά, περσικά, αζέρικα, ινδικά χίντι και τους γλώσσες Μαλάϊ (Iνδoνησία, Μαλαισία, κ.α).

  Δηλαδή οι πρόγονοί μας τότε, τους πρώτους και ύστερους ιστορικά χρόνους, διατηρούσαν ζωντανή την παράδοση των πανάρχαιων προπατόρων τους και ένοιωθαν υπερήφανοι όταν οι ξένοι τους αποκαλούσαν με το πανάρχαιο όνομα του Γενάρχου τους, Ίωνες!

                                                                                                                  Συνεχίζεται

ΜΕΡΟΣ 1ο  ΜΕΡΟΣ 2ο  ΜΕΡΟΣ 3ο  ΜΕΡΟΣ 4ο  ΜΕΡΟΣ 5ο

---

1 Νέον Εγκυκλοπ. Λεξικό της Αγίας Γραφής, Γεώργιος Κωνσταντινίδης, σ.242.

2 Θρ.και Ηθ. Εγκυκλ.,τ.5^ος,σ.584.

3 Λεξ.Αγίας Γραφής,Βασ.Μουστάκη,1955,σ.57.

4 Περί αιρέσεων, β,5.

5 ΔΑΝΙΗΛ: 8/21

6 ΔΑΝΙΗΛ: 10/20

7 Ιωήλ: 4/6-[The Exhaustive concordance of the Bible, James Strong, S.T.D, LL.D, Abingdon Nasville, 37^η έκδοση,    1978].

8 Εγκ. Λεξ ΗΛΙΟΣ, λ. Πάτραι, σ.84

9 Οι Ίωνες πριν από την Ιωνική μετανάστευση, Ernst Curtius.

10 Ελλάνικος FGr H4, Fr. 125, Παυσαν,VII,2,1-Ηρόδοτος, Ι, 145-147/VII, 94-95.1/VIII,7.1-4

11 Ιλιάδα, ΧΧ 404 κ.ε

12 Η επιγραφή Behistun (Bistun ή Bisatun ή Bagastana= Τόπος κατοικίας των θεών) βρίσκεται στο     όρος Behistun στην επαρχία του Ιράν Kermanshah, κοντά στην πόλη Κερμανσάχ στο δυτικό Ιράν.

13 Achaemenid Royal Inscriptions, DNA [Daiwa inscription www.livius.org (αγγλικά)] . Naqhs-I Rustam: Αρχαία νεκρόπολη που βρίσκεται περίπου 12 χλμ ΒΔ της Περσεπόλεως στο Ιράν.

14 Achaemenid Royal Inscriptions, XPh [Daiwa inscription www.livius.org (αγγλικά)].

15 Henry Sayce (1846-1933): Βρετανός Ασσυριολόγος και γλωσσολόγος.

16 Πελασγοί, Νικ. Ελευθεριάδης, Εκδ. Κάκτος, 1977, σ.329.